de wereld

Dit is het archief voor de categorie de wereld.

Waarom politiek?

13 februari 2009 in de wereld | Geen reacties

Ik heb het me vaak af lopen vragen: wat is er leuk aan politiek? De reputatie van politiek is niet al te best: ‘het volk’ vindt de meeste politici maar oplichters.

Politiek is een vreemde mix van inhoud en proces. De inhoud gaat over de standaard bemoeienissen van de overheid: zorg, onderwijs, belastingen, wet- en regelgeving, de openbare ruimte enz. Daarnaast discussiert de politiek over de grens tussen privaat en publiek. Deze grens verschuift voortdurend: zie de overname van Fortis Nederland.

Daarnaast is er het politieke spel, met de partij- en persoonlijke belangen. En hier wordt het smerig. Want dit is het domein waar mensen elkaar de hand boven het hoofd houden, of elkaar juist genadeloos laten vallen.

Maar is die minachting terecht? Gaat het er in de politiek zo heel anders aan toe dan bij bijvoorbeeld bedrijven, of kerkgenootschappen, of schaakverenigingen? Of gaan mensen konkelen zodra ze zich organiseren?

Ja natuurlijk. Maar in de politiek valt het gekonkel meer op, omdat het zich afspeelt in de publieke ruimte en het soms betaald wprdt met ons belastinggeld (zoals bijvoorbeeld het wachtgeld van weggekonkelde wethouders).

Maar juist omdat de strijd zich voor het oog van de wereld afspeelt, is er vaak noet de mogelijkheid om al te vieze spelletjes te spelen.

Samenvattend: politieke spelletjes ja, maar meer dan in andere organisaties, nee, ik denk het niet.

Medewerkers ministerie van Justitie blijven knoeien met Wikipedia

10 januari 2009 in de wereld | 14 reacties

AMSTERDAM – Medewerkers van het ministerie van Justitie blijven knoeien met Wikipedia-pagina’s. Ruim een jaar geleden had Intermediair een primeur: medewerkers van het ministerie rommelden op Wikipedia. Ze brachten flauwe veranderingen aan in de verhalen over Theo van Gogh en Loesewies van der Laan. Het gevolg was dat het medewerkers van het ministerie van Justitie tijdelijk verboden werd om op Wikipedia te gaan.

Kennelijk is dat verbod inmiddels weer opgeheven. Sinds november 2007 zijn er vanaf de verschillende ip-adressen (de adressen van computers op het internet) weer tientallen veranderingen aangebracht.

De meeste van die wijzigingen zijn niet spectaculair. Grappig is de toevoeging aan de Wikipedia-pagina over het ministerie van Justitie: “Op 17 oktober 2008 [sic] besloot de leiding van eht [sic] Ministerie van Justitie dat Justitie-ambtenaren geen gebruik meer mogen maken van de wikipedia-site.”

Minder onschuldig is de wijziging van het artikel over de profeet Mohammed. Op 18 januari 2008, dus ruim drie maanden na het Wikipedia-verbod, heeft iemand vanaf het ip-adres van het ministerie het woord ‘godsdienst’ veranderd in ‘cult’, als het over de islam gaat. Verder vond diegene de volgende toevoeging nodig: “In werkelijkheid was Mohammed een oorlogshitser die er niet voor terugdeinsde onschuldige mensen te (laten) doden om zo hun bezit in te kunnen pikken.”

Verderop is nog een wijziging aangebracht: “Afvalligen moesten zonder pardon vermoord worden.”

En nog verder: “Door de meeste historici wordt Mohammed beschouwd als de grootste oorlogshitser aller tijden. Islam is de meest moorddadige ideologie aller tijden.”

Tot slot is deze Wikipedia-pagina toegevoegd aan de categorie ‘massamoordenaars’.

Waarom er nog geen maatregelen getroffen zijn om dit soort wijzigingen te voorkomen, is een raadsel.

Volgens de woordvoerder van het ministerie van Justitie worden de ip-adressen van het ministerie door verschillende onderdelen van Justitie gebruikt, en kan dus niet met zekerheid gezegd worden dat de wijziging door een medewerker van het ministerie zelf is aangebracht. Verder wilde hij pas maandag officieel reageren.

[Update: Justitie heeft toegegeven dat de wijzigingen van een van hun computers is gemaakt, en zijn hard op zoek naar de persoon die de wijziging gemaakt heeft.]

PS Voor degenen die het willen controleren:

Link naar wijziging: hier
Ip-adres: 159.46.248.102 (ministerie van Justitie) (voer maar in op Geektools)
Datum wijziging: 18 januari 2008 (drie maanden na het Intermediair-artikel)
Aard van de wijziging: In het artikel over Mohammed is het woord ‘godsdienst’ veranderd in ‘cult’ als het over de islam gaat. Toegevoegd is de zin: “In werkelijkheid was Mohammed een oorlogshitser die er niet voor terugdeinsde onschuldige mensen te (laten) doden om zo hun bezit in te kunnen pikken.” Verder zijn er nog wat zinnen toegevoegd.
Extra info: Vanaf dit ip-adres is ook de Wikipedia-pagina over ‘forensische samenwerking in de opsporing’ gewijzigd. We kunnen dus met vrij grote zekerheid zeggen dat dit ip-adres inderdaad van het ministerie is.

Link naar wijziging: hier
Ip-adres: 159.46.248.99
Datum wijziging: 11 februari 2008 (vier maanden na het Intermediair-artikel)
Aard van de wijziging: Een medewerkers van het ministerie postuleert een interessante observatie met betrekking tot een scheldwoord: “Zat ik laatst Amsterdamned te kijken, kwam dit scheldwoord ineens voorbij. Interessant om te ontdekken dat dit scheldwoord in de jaren 80 nog gewoon voor autochtonen gebruikt werd. Past misschien in een artikel over de gewijzigde betekenis door de tijd heen van bepaalde woorden, als dat bestaat? Vgl bv. geuzen (ooit een scheldwoord), idioot (ooit een aanduiding voor geestesgesteldheid), data (ooit slechts het meervoud van datums)…?”

Tags: , ,

Bij de bakker

13 december 2008 in amsterdam, de wereld, somber | 1 reactie

‘EVEN KLOPPEN. BEN ER WEL’, stond er op het bordje op de deur.

Hm.

Ik zag de bakkersvrouw achter de toonbank staan. De deur was inderdaad op slot. Ik klopte, en de bakkersvrouw deed open. Ze keek me eventjes argwanend aan, toen werd ze vriendelijk.

‘Een speltbrood, alstublieft,’ zei ik.

Ze pakte het speltbrood in, we rekenden af en ze liep weer naar de deur, met de sleutel.

‘Dag!’ zei ik.

‘Dag!’ antwoordde ze.

‘Ja, je moet weten,’ vervolgde ze, ‘vorige week ben ik overvallen en de schrik zit er nog behoorlijk in’.

‘Och jeetje,’ zei ik, niet precies wetend wat te zeggen in een dergelijke situatie.

Ik liep naar buiten en de deur ging op slot…

Tags: ,

In een drukke trein

25 november 2008 in alledaags, de wereld | Geen reacties

Het was druk in de trein.

We stonden met z’n twaalven in het gangetje. Twee meisjes keken af en toe verlegen mijn richting op, en ik keek brutaal terug. Naast mij stonden een jongen en een meisje, die misschien iets met elkaar hadden. Een bozige man stond rechts van mij. En naast de jongen het het meisje die ik zojuist beschreef, stond een jongen met het syndroom van Down. En daarnaast stond zijn moeder.

Eerst had ik niet door dat de jongen het syndroom van Down had. Ik hoorde hem voortdurend dingen murmelen en pas na een poosje dacht ik: ‘Volgens mij heeft die jongen het syndroom van Down’.

De jongen vond het spannend in de volle trein, dat kon ik horen aan zijn stem. Zijn moeder probeerde hem te kalmeren, maar zijn gemurmel werd er niet minder door. Hij benoemde alles wat hij zag, en wat hij wou.

‘Auto, auto, trein, stoppen, trein, stoppen, auto, hmrbn, trein, stoppen, hee’.

Maar we gingen nog niet stoppen. We raasden door de polder, op weg naar Schiphol.

Plotseling schudde de trein, en de jongen (die van het meisje) verloor zijn evenwicht en viel tegen de jongen (die met Down) aan. Die was daar niet van gediend en begon luid en verontwaardigd te mopperen.

‘Rustig maar,’ zei de jongen die zijn evenwicht was verloren.

Het meisje naast hem moest lachen. De meisjes die af en toe verlegen naar me keken, moesten ook lachen. De bozige man moest ook lachen. Ik moest ook een beetje lachen, vanwege de toon van de jongen die zijn evenwicht was verloren.

De jongen met het syndroom van Down deed wat hem werd gezegd.

‘Stoppen, stoppen!’ zei hij. We waren inmiddels in de tunnel naar Schiphol aanbeland. En alsof de machinist de jongen had gehoord, begon hij te remmen. Midden in de tunnel kwamen we tot stilstand.

Dit was ook niet geheel naar wens.

‘Uitstappen!’ zei de jongen.

‘Rustig maar,’ zei de moeder, ‘we moeten even wachten en dan mogen we zo uitstappen.’

‘Uitstappen!’ zei de jongen nogmaals.

De trein begon weer te rijden, en eventjes later waren we bij het perron. Zichtbaar opgelucht stapte de jongen uit, pakte de hand van zijn moeder en had duidelijk schik in de roltrap.

 

Tags: , ,

Belastingen

22 november 2008 in amsterdam, de wereld, somber | Geen reacties

De drommen kantoorklerken waren neergestreken in dit café. Om tien voor vijf hadden ze geroepen: ‘vrijmibo haha, de vrijdagmiddagborrel yeah!’

En nu stonden ze hier, met overhempje, lamswollen truitje. Ze verdienden meer dan goed voor ze was, hier kochten ze bier om de intrinsieke onrust weg te spoelen. De onrust die ooit nog wel toe zou slaan. De midlifecrisis stond bij ze voor de deur.

Maar nu wilden ze daar nog niet van weten. Er kwam er eentje op me af. O jee.

Ja, ik werk daar ook, bij zo’n multinational. Hij dacht dus een bondgenoot in mij te hebben gevonden, en begon een zeurverhaal over hoe vreselijk belastingen zijn. En hoe we veel te veel betalen. En wat een schurk de minister van financiën is, dat ‘ie ons dat allemaal aandoet. Als het een beetje een fatsoenlijke vent zou zijn, zou hij het belastingtarief halveren, verdomme.

Nu ben ik een vreemde, wat dat betreft. Ik vind belastingen niet verschrikkelijk. Ik ben een warm voorstander van het Nederlandse model. Ja, we betalen aardig wat belasting, maar daar krijgt dan ook iedereen gezondheidszorg van. En we plukken mensen van straat die het minder goed getroffen hebben.

Dus zijn betoog viel niet in goede aarde, en na een discussie van een minuut of tien droop hij af. En ik haalde nog wat bier.

Om de naderende midlifecrisis te bezweren, te ontkennen en weg te spoelen.

 

Tags: , , ,

« Oudere stukjes § Nieuwere stukjes »