Ze zijn zo gevaarlijk, en tegelijkertijd zo verleidelijk: clichés. Vandaag had ik training, en ik viel er weer vol voor.
‘Hoe gaat het?’ vroeg de trainer, die deed of ‘ie een klant was.
‘Ja goed. Druk hè. En met jou, ook druk?’
Blah blah blah. Ik hoorde het mezelf zeggen en dacht bah, dat ik dat zeg. En dat dacht de trainer ook. Hij legde het gesprek stil, keek triomfantelijk naar mijn collega’s en zei: ‘Wat vinden we hiervan?’
‘Saaie opening,’ zei een collega.
‘Het klinkt alsof hij het eigenlijk te druk heeft om met de klant te praten,’ zei een andere collega.
Ja ja ja, nu weten we het wel weer. Het was een stomme opening, ingegeven door opstartzenuwen.
En dit is het einde van dit blogje. Ik moet ervandoor. Ik heb het een beetje druk.
