april 2010

Vorige week met een paar vrienden naar de musical ‘Love Me Tender / All Shook Up’ geweest. In Carré.

Dat het in Carré was, beloofde veel goeds. Dat het kaartje 11 euro kostte, beloofde minder goeds. En het was inderdaad héél slecht.

Nu moet ik eerlijk zijn: ik ben geen musicalfan. Sterker nog, ik ben zo weinig musicalfan dat dit de eerste musical was die ik gezien heb sinds de basisschool.

Maar toch: ik sta overal voor open. En ik kan me ook goed voorstellen dat ik een musical wél goed zou vinden. Maar deze niet, en wel om een paar redenen.

De musical heeft, ondanks de titel, weinig met het levensverhaal van Elvis te maken. De liedjes zijn Elvis-liedjes die vertaald zijn uit het Engels en het plot is daar een beetje omheen gebrouwen.

En dat plot van deze musical was kortweg erbarmelijk. Allemaal mensen worden verliefd op elkaar, er zijn allemaal voorspelbare problemen die op een al even voorspelbare manier worden opgelost. Saai.

De vertaling was zo mogelijk nog erbarmelijker. Er werden dingen gezegd die gewoon niet kunnen in het Nederlands, en waar prima alternatieven voor zijn. Slecht van de vertaler, en slecht van de acteurs dat ze die onzin voor zoete koek slikken.

Dat gezegd hebbende: er waren een aantal liedjes die bleven hangen. En die, terwijl ik dit schrijf, nog steeds door mijn hoofd waren. ‘You’re nothing but a hound dog’ was grappig vertaald als ‘Je bent net een kleine kees-hond, je keft de hele tijd’. En er speelden een aantal acteurs in die fantastisch kunnen zingen. Helaas was dat niet genoeg om het algehele gevoel van verveling weg te nemen.

Eindoordeel: een 4. Op een schaal van 1 tot 100.