Het was druk in de trein.
We stonden met z’n twaalven in het gangetje. Twee meisjes keken af en toe verlegen mijn richting op, en ik keek brutaal terug. Naast mij stonden een jongen en een meisje, die misschien iets met elkaar hadden. Een bozige man stond rechts van mij. En naast de jongen het het meisje die ik zojuist beschreef, stond een jongen met het syndroom van Down. En daarnaast stond zijn moeder.
Eerst had ik niet door dat de jongen het syndroom van Down had. Ik hoorde hem voortdurend dingen murmelen en pas na een poosje dacht ik: ‘Volgens mij heeft die jongen het syndroom van Down’.
De jongen vond het spannend in de volle trein, dat kon ik horen aan zijn stem. Zijn moeder probeerde hem te kalmeren, maar zijn gemurmel werd er niet minder door. Hij benoemde alles wat hij zag, en wat hij wou.
‘Auto, auto, trein, stoppen, trein, stoppen, auto, hmrbn, trein, stoppen, hee’.
Maar we gingen nog niet stoppen. We raasden door de polder, op weg naar Schiphol.
Plotseling schudde de trein, en de jongen (die van het meisje) verloor zijn evenwicht en viel tegen de jongen (die met Down) aan. Die was daar niet van gediend en begon luid en verontwaardigd te mopperen.
‘Rustig maar,’ zei de jongen die zijn evenwicht was verloren.
Het meisje naast hem moest lachen. De meisjes die af en toe verlegen naar me keken, moesten ook lachen. De bozige man moest ook lachen. Ik moest ook een beetje lachen, vanwege de toon van de jongen die zijn evenwicht was verloren.
De jongen met het syndroom van Down deed wat hem werd gezegd.
‘Stoppen, stoppen!’ zei hij. We waren inmiddels in de tunnel naar Schiphol aanbeland. En alsof de machinist de jongen had gehoord, begon hij te remmen. Midden in de tunnel kwamen we tot stilstand.
Dit was ook niet geheel naar wens.
‘Uitstappen!’ zei de jongen.
‘Rustig maar,’ zei de moeder, ‘we moeten even wachten en dan mogen we zo uitstappen.’
‘Uitstappen!’ zei de jongen nogmaals.
De trein begon weer te rijden, en eventjes later waren we bij het perron. Zichtbaar opgelucht stapte de jongen uit, pakte de hand van zijn moeder en had duidelijk schik in de roltrap.
