‘NEE,’ ZEI MICHIEL. ‘IK DOE HET NIET’. (…)
Een reactie plaatsenJaar: 2008
‘EVEN KLOPPEN. BEN ER WEL’, stond er op het bordje op de deur.
Hm.
Ik zag de bakkersvrouw achter de toonbank staan. De deur was inderdaad op slot. Ik klopte, en de bakkersvrouw deed open. Ze keek me eventjes argwanend aan, toen werd ze vriendelijk. (…)
Een reactiePrecies een week geleden had ik mijn mondelinge tentamen BIV (bestuurlijke informatieverzorging). Vlak voor dat tentamen had ik nog eventjes op internet gezocht om te kijken wat voor soort vragen ze nou stellen op zo’n mondeling. Zodat ik me een beetje kon voorbereiden. (…)
2 reactiesEr was geen ontkomen aan.
De mensen renden achter me aan en ik probeerde een veilig heenkomen te zoeken maar de stad was te groot, ik kon geen steegje vinden en de mensen renden achter me aan (…)
Een reactie plaatsen‘Eén speltbrood alstublieft.’
De bakkersvrouw keek me vorsend aan.
‘Had jij niet vorige keer te veel betaald voor een speltbrood?’ vroeg ze. (…)
Een reactieHet was druk in de trein.
We stonden met z’n twaalven in het gangetje. Twee meisjes keken af en toe verlegen mijn richting op, en ik keek brutaal terug. Naast mij stonden een jongen en een meisje, die misschien iets met elkaar hadden. Een bozige man stond rechts van mij. En naast de jongen het het meisje die ik zojuist beschreef, stond een jongen met het syndroom van Down. En daarnaast stond zijn moeder. (…)
Een reactie plaatsen‘Gisteren zei iemand, dat we allemaal – onbewust – een boodschap van onze ouders hebben meegekregen,’ zei ze. ‘Toen ging ik nadenken welke boodschap ik heb meegekregen. Mijn moeder wilde altijd dat ik gezellig meedeed. Ach, neem nog een stukje taart. (…)
Een reactie plaatsenDe drommen kantoorklerken waren neergestreken in dit café. Om tien voor vijf hadden ze geroepen: ‘vrijmibo haha, de vrijdagmiddagborrel yeah!’
En nu stonden ze hier, met overhempje, lamswollen truitje. (…)
Een reactie plaatsen‘Honderd euro,’ zei de fietsenmaker. Dat leek mij een schappelijke prijs. (…)
Een reactie plaatsen